Gurbet

2730287-bitermi-bu-hasret

Gurbet çıkalı dostlar ne haller olmuş

Çekilen gitmiş köyler bomboş kalmış

Ağaçlar kurumuş evler harab olmuş

Milleti ne hale getirdi bu zalim gurbet

Artık kimse köylerde yayık yaymıyor

Gurbet çıkalı ana çocuğuna doymuyor

Düzen böyle başka türlü olmuyor

Milleti ne hale getirdi bu zalim gurbet

Şehirler çekmiş hepsini bağrına almış

Köyler boynu bükük hep öksüz kalmış

Köyde bikaç nine bikaç dede kalmış

Milleti ne hale getirdi bu zalim gurbet

Gurbete giden kimi ağlamış kimi gülmüş

Bir gün telefon çalar gel baban ölmüş

Hasretle döner gelir babayı mezarda bulmuş

Milleti ne hale getirdi bu zalim gurbet

Gurbetin suyu ya akmaz ya bulanıktır

Gurbetçinin yüreği herzaman yanıktır

Bu kadar hasretliğin sonu bir avuç topraktır

Milleti ne hale getirdi bu zalim gurbet

Yıkılmış evler ocaklar yanmıyor

Bu kadar hasretlik telefon ile kanmıyor

Sanki yabancı kimse kimseyi tanımıyor

Milleti ne hale getirdi bu zalim gurbet

Aşılmaz arada o yüce dağlar

Ana baba her bayram ağlar

Etrafında ne kızı var ne oğullar

Milleti ne hale getirdi bu zalim gurbet

Ne zaman kavuşacağım diye hayal kurar

Esen yelden uçan kuştan hep onları sorar

Ne gelen var ne giden var hepsi bu kadar

Milleti ne hale getirdi bu zalim gurbet

Gurbetçi hergün yeni bir iş arar

Her gelenden o garip köyünü sorar

Ömür bitti artık nereye kadar

Milleti ne hale getirdi bu zalim gurbet

İbrahim der mezarımı derin kazsınlar

Mezarımın üstüne garip çiçeği koysunlar

Çocuklarını doyunca görmeden ölmüş yazsınlar

Milleti ne hale getirdi bu zalim gurbet